Zuid-Amerika

Rond het jaar 1920 emigreerden enkele nieuw-apostolische families naar de monding van de Rio de la Plata in Argentinië en Uruguay. De Apostel voor Zuid-Amerika is de Nederlander Sijtze Faber, die zich in de provincie Cordoba vestigt. Van daaruit verzorgt hij de enkele families. In 1930 komt Stamapostelhelper Franz-Wilhelm Schlaphoff naar Zuid-Amerika. Hij neemt het besluit om voortaan de kerkdiensten in de landstalen te laten houden. Sinds 1938 is de Nieuw-Apostolische Kerk in Argentinië door de overheid erkend.

Intussen is de Nieuw-Apostolische Kerk in alle landen op het continent aanwezig. Ongeveer 400.000 mensen hebben zich beleden tot het nieuw-apostolische geloof. Zij worden in 1.600 gemeenten door 8.400 ambtdragers geestelijk verzorgd. De drie Zuid-Amerikaanse gebiedskerken Argentinië, Uruguay en Brazilië zijn zelfstandig. De gebiedskerken in de Caribi, in Mexico, Panama, Peru en Bolivia worden door de Nieuw-Apostolische Kerk USA organisatorisch ondersteund, de  Franse overzeese gebiedsdelen door de gebiedskerk Nordrhein-Westfalen. De Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland verzorgt het werk in Surinam en op enkele eilanden.