Woord van de maand

Verblijdt u!

Mei 2004

Er gebeuren zó veel dingen in ons leven waarover wij ons op geen enkele manier kunnen verheugen. Wensen worden niet vervuld, hoop vervliegt, men leidt schipbreuk in zijn beroep, leeft in onvrede, het lichaam is ziek of men is bedroefd. Desondanks spoorde Apostel Paulus in zijn tweede brief aan de Korinthiërs aan tot een: "Verblijdt u!" (vgl. 2 Korinthiërs 13:11).

En inderdaad, destijds en ook vandaag is er zó veel waarover men zich kan verblijden. Een kind van God te hebben mogen worden, het is eigenlijk het grootste geschenk dat we in ons leven konden ontvangen. Uitverkoren te zijn door de Hoogste, en toebereid te worden voor die heerlijke toekomst, de wederkomst van Christus - daar kan ieder zich over verblijden, als hij dat maar wil. Altijd weer brengt de eeuwige God ons aan Zijn altaar woord en genade tegemoet en staat Hij ons in nood en tegenspoed troostend terzijde. Dit te beleven geeft kracht, waaruit blijdschap voortkomt.

Zeer beslist was ook onze inzet nodig om in de eeuwige gemeenschap met God opgenomen te worden. Daarom gaf Apostel Paulus de raad: "Wordt volkomen, troost u, hebt enerlei zin" (vertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap: "Laat u terechtbrengen, laat u vermanen"). Ook daartoe biedt de Heer Zijn hulp aan, want Hij wil immers dat wij tot de volkomenheid komen. Het door de Geest aan het altaar verwekte woord toont ons de weg en de richting. Wanneer we dat als maatstaf voor ons doen en laten nemen, wordt ons geloof versterkt en leidt het ons in de juiste gezindheid van de ziel. Door de genade uit het offer van Christus verkrijgen we uiteindelijk vergeving van alle schuld en zonden en kunnen we verlost worden. Laten we onze ziel op die manier toch in orde laten brengen, en nooit vergeten: "Door Gods genade ben ik hetgeen ik ben." (vgl. 1 Korinthiërs 15:10).

Er is nog iets heel belangrijk. Apostel Paulus heeft daar ook op gewezen: "Hebt enerlei zin" ("weest eensgezind"). Hoe bereikt men dat? Elk mens heeft zijn eigen gedachten en mening, allen onderscheiden zij zich van elkaar naar aard en persoonlijkheid. En toch kunnen Gods kinderen van enerlei (= dezelfde) zin zijn. Namelijk in de volledige eenheid met Jezus Christus en Zijn gezanten, de Apostelen, in het doelgerichte opblikken tot God, onze Vader en tot onze Heer Jezus Christus. Want wij dragen allen de Heilige Geest, de Geest van eenheid.

Vanuit deze gezindheid valt het niet moeilijk om de volgende raad van de Apostel te vervullen: "Leeft in vrede" ("Houdt vrede"). In elke kerkdienst wordt na de zondenvergeving de vrede van de Opgestane over ons uitgespreid. Dat zijn niet zomaar wat "vrome en mooie woorden"; deze zegen heeft een effectieve uitwerking op onze geest. Wanneer wij de vrede uit Jezus bezitten, moeten alle angst en zorg wijken. Welk een heerlijke toestand van de ziel!

De Apostel belooft aan degene die deze vermaningen van de Apostel ter harte neemt: "Zo zal de God der liefde en des vredes met u zijn." Zouden wij iets mooiers kunnen overkomen dan in alle levensomstandigheden Gods nabijheid te mogen ervaren? Waarachtig een reden om zich te verblijden!

(Uit een dienst van de Stamapostel)