Woord van de maand

Vergelding

Maart 2018

We leven in een prestatiemaatschappij. Wie presteert, betrokkenheid toont, creëert en maakt, die ondervindt erkenning en wordt dienovereenkomstig beloond voor zijn verdiensten. Niet alleen materialistisch, maar ook in de vorm van respect en prestige. Wie prestaties levert, krijgt daardoor ook het recht om naar behoren te worden beloond.

Het principe van redelijke vergelding bepaalt ons idee van rechtvaardigheid. Wie geen prestaties levert, heeft het nakijken. Maar God vergeldt niet, God geeft. Is dat niet oneerlijk?

  • Ik ben Hem mijn hele leven trouw geweest en dan krijgt iemand, die zoals de moordenaar aan het kruis letterlijk in de laatste seconde om genade smeekte, hetzelfde als ik?
  • Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat werk ik voor de Heer totdat ik erbij neerval en krijg uiteindelijk niet meer dan degene die, net als de verloren zoon, met een slecht geweten aangekropen komt en hoopt dat God hem zal vergeven?

We zijn er snel bij om de genade te roemen die God ons en de zielen aan gene zijde geeft. Maar gunnen we het werkelijk aan iemand die niets, helemaal niets heeft bijgedragen? Die deze genade volgens ons niet heeft verdiend? Geen mens heeft zoveel begrip. Tenzij hij tot de conclusie is gekomen: ik heb de genade ook niet verdiend. Ik heb niets om te laten zien wat God zou moeten vergelden. Ook ik ben volledig afhankelijk van de genade

  • lieve God, wees mij zondaar genadig!

Impuls van een dienst van de stamapostel

Woord van de maand

Een klein wolkje

(Juni 2018) Soms sta je op het punt de moed te verliezen. Je bidt, maar er gebeurt niets. Zo goed als niets. In... [meer...]