Woord van de maand

Onnodige last

Juli 2015

Tijdens een verblijf in Afrika had ik een merkwaardige belevenis. Wij reden met een kleine pick-up door een straat en zagen een oude vrouw die een zware last op het hoofd droeg. „Die arme vrouw, wat heeft zij het zwaar te verduren...“ dachten wij en stopten en boden haar aan mee te nemen. Ze nam ons aanbod dankbaar aan en klom op de laadbak. Wat er toen gebeurde verwonderde mij en stemde mij tot nadenken. De vrouw nam plaats op de achterbank op het laadvlak, maar hield gedurende de hele rit haar last op het hoofd.

Wanneer men over dit nadenkt, dan kan men vaststellen dat het niet zo uitzonderlijk is. God wil ons graag helpen. Hij biedt ons aan om de lasten af te nemen, ons van onnodige lasten en zorgen vrij te maken. Hij wil graag dat wij loslaten en afleggen wat onze geloofs- en levensweg verzwaard en ons vaak terneergeslagen drukt. En wij? In plaats van onze zorgen op Hem te werpen, dragen wij ze verder met ons mee. – De anderen moeten zien hoe wij zwoegen. In plaats van op God geheel en volledig te vertrouwen en ons op Zijn hulp te verlaten, houden wij angstvallig vast aan onze bedenkingen. – Liever niet op veel te hopen, dan is men achteraf niet teleurgesteld!

In plaats van de naaste te vergeven, voedt men zijn teleurstelling en de herinnering aan geleden onrecht. – Het leed van anderen doet ons toch goed? In plaats van zaken die in het verleden zijn gebeurd te begraven, hult men zich in zelfmedelijden. – Wat heb ik toch van alles moeten doormaken. We kunnen het onszelf toch veel gemakkelijker en lichter maken!

Impuls uit een kerkdienst van de stamapostel