Woord van de maand

Voorbeeld Jezus Christus

Juli 2014

Wij willen Jezus Christus als voorbeeld nemen en in Zijn wezen groeien – echter wij weten dat wij ons niet met de Heer kunnen vergelijken. Wat houdt dat concreet in? Ik wil dit met het voorbeeld van het lijden van Jezus Christus verduidelijken. Wij willen het lijden niet verheerlijken. Het lijden kan niet verlossen, verlossen kan alleen de liefde van God. In het lijden en de dood van Jezus wordt veelmeer de liefde van Gods verheerlijkt, de liefde van God tot de mensen. Uit de gebeurtenis rondom de dood van Jezus kunnen wij enkele zaken leren.

Deze mens die terechtgesteld werd, was onschuldig. Men heeft Jezus veroordeeld en Hij heeft überhaupt niet daarop gereageerd. Hij had Zich kunnen verdedigen. Hij had de anderen kunnen aanklagen. Hij had alle macht gehad om de aanklagers te vernietigen. Maar wat heeft Jezus gedaan? Hij heeft gezwegen. Hij wist dat alles in de hand van Vader lag. Hoe reageren wij op beschuldigingen? Wij reageren meteen met: wie is daaraan schuldig? En dan rechtvaardigen wij ons en klagen aan. Meestal vinden wij zelfs niet de echte schuldigen. Maar desondanks dat klagen wij aan: die is schuldig of die. Wanneer wij ons er bewust van zijn dat alles in de hand van God ligt, dan kunnen wij daar afstand van doen, of krampachtig naar een schuldige te zoeken die wij kunnen aanklagen. Wij blijven rustig, men kan zelfs zeggen stoïcijns omdat wij weten dat dit van God komt.

Toen Jezus aan het kruis hing, bad Hij. Hij bad: Vader, vergeef hen want ze weten niet wat ze doen. Hij bad ook: Mijn God, mijn God, waarom heeft U mij verlaten? En ten slotte bad hij: Vader, Ik beveel Mijn geest in Uw handen – Jezus heeft zelfs aan het kruis gebeden voor degenen die Hem hadden gepijnigd. Hij heeft de verbinding met Zijn Vader gezocht en met Hem gesproken. Over de eerste christenen staat geschreven dat zij volhardend in het gebed bleven. Wat verstaan wij daaronder? De kerkdienst. Dat is een belangrijk bestanddeel van de kerkdienst dat de gemeente samenkomt, niet alleen om de preek te horen, maar ook om gemeenschappelijk tot God te bidden: zij is een biddende gemeente. Wij bidden God aan, wij brengen Hem onze voorbeden, wij danken Hem en wij brengen onze aangelegenheden en onze voorbeden voor Hem. Wat er ook mag gebeuren, wij willen steeds weer deze behoefte hebben om te bidden.

En hoe spreekt Jezus tot God? Vader, vergeef hen. Hij spreekt Hem als Vader aan. God die dit alles heeft toegelaten. God die niets heeft ondernomen om Jezus te redden – deze God spreekt Jezus met Vader aan. Daaruit spreekt een onvoorwaardelijke liefde tot God. Jezus Zelf zei:  Mijn God, waarom heeft U mij verlaten? – Mijn God. Hij was steeds nog Zijn God. De volgende gedachte is nooit bij Hem opgekomen:  dit is niet meer Mijn God, deze God verwerp ik omdat Hij Mij niet heeft geholpen. Neen, het was nog steeds Zijn God. En dan de bede: Vader, in Uw handen beveel ik Mijn geest. Ook in de moeilijkste momenten heeft hij de onvoorwaardelijke liefde tot God niet opgegeven. Dat zou ook bij ons het geval moeten zijn. Ook wanneer wij God en de wereld niet begrijpen, ook wanneer het ons eens slecht gaat, wanneer wij denken dat God ons zou hebben verlaten – dan denken wij hieraan: Hij is nog steeds onze Vader, Hij is nog steeds onze God. Onze diepe verbondenheid met God willen wij nooit opgeven.

Wij denken er allicht aan dat wij niet de Zoon van God zijn, wij kunnen ons niet met Hem vergelijken, maar Hij is ons voorbeeld. Wij willen in Zijn wezen groeien, kunnen het echter niet redden zonder de genade van God. Wij willen steeds eraan denken dat alles van God komt, alles ligt in de handen van God. En wij willen het gebed tot onze Hemelse Vader niet opgeven.

(Uit een kerkdienst van de stamapostel )

Woord van de maand

Een zaak van bewogenheid

(September 2019) Wie een gebed uitspreekt, wil iets in beweging brengen. Wanneer we God in ons gebed deelgenoot... [meer...]