Woord van de maand

Ik ben het! Vrees niet!

April 2014

In de nacht na de spijziging van de vijfduizend, zo staat in de Schrift, waren de leerlingen alleen in de boot, midden op het meer. Jezus had hen bevolen naar de andere oever te varen. Hij was een berg opgegaan, om te bidden. Het schip bevond zich al ver op het meer toen een storm opzette. De wind en de golven sloegen steeds heftiger tegen het schip en het kwam in nood, want de wind stond tegen. Opeens zagen de leerlingen in het donker iets op zich afkomen. “In de vierde nachtwake” liep Jezus over het meer naar hen toe. We kunnen ons de ontzetting van de leerlingen voorstellen, die geloofden dat ze een spook zagen. Maar toen hoorden ze de stem van hun Heer, die tegen hen zei: “Ik ben het! Vrees niet!” (vgl. Marcus 6:45-52).

Een soortgelijke gebeurtenis wordt vermeld in de evangeliën in samenhang met het paasgebeuren: nadat hun Heer en Meester aan het kruis was gestorven en begraven was, trokken de leerlingen zich angstig en onzeker terug. Uit angst voor de joden hadden ze de deuren van het huis, waar ze waren verzameld, op slot gedaan. Hoe schrokken ze, toen de Opgestane plotseling midden onder hen stond! Ze geloofden dat ze een geest zagen! Maar Hij zei tegen hen: “Waarom schrikken jullie zo? Ik ben het!“ Toen at Hij met hen, sprak met hen en langzamerhand begrepen ze: Hij is het! De Heer is waarachtig opgestaan! Hij leeft! (vgl. Lucas 24:36-43).

“Ik ben het! Vrees niet!” – Dat is de boodschap van Pasen: de Heer leeft, Hij is er, Hij is bij je, je hoeft voor niets meer te vrezen!

Het leven brengt met zich mee dat we menigmaal in situaties komen, waarin we ons alleen voelen, waarin we net als de leerlingen in de boot met “tegenwind” te kampen hebben en dat we ons afvragen: “Lieve God, waar ben je nou? Heb je me vergeten?” Om ons heen is het – geestelijk gezien – nacht, en we worden door de omstandigheden als een scheepje op een stormachtige zee door elkaar geschud. Het blijft dan niet uit dat in zulke omstandigheden ook de twijfel opkomt. We vragen ons af: Heeft alles nog wel zin? Is uiteindelijk alle moeite toch niet tevergeefs geweest? De Heer verdoemt ons daarom niet.

Wie tegenwoordig bijvoorbeeld probeert volgens het evangelie te leven, wordt dikwijls door een scherpe wind in het gezicht geblazen, wordt blootgesteld aan de vijandschap van de wereld en het onbegrip van zijn omgeving.

Vaak begrijpen we niet wat ons overkomt; onzekerheid en angst besluipen het hart. We maken een fase van beproeving door en weten niet waarom. We vragen ons af: “Waar is dat goed voor? Ik begrijp er niets van. Heb ik misschien iets verkeerd gedaan?” Maar dan komt plotseling de Heer in ons leven – misschien op een manier, die we niet verwachten – en zegt tegen ons: “Ik ben het, vrees niet! Ik heb de wereld overwonnen, Ik heb de dood overwonnen, Ik ben opgestaan! Hemel en aarde zullen vergaan, maar Mijn woorden zullen niet vergaan. Luister naar Mijn woord en volg het! Ik ben bij je, Ik help je!”

Pasen zegt ons: Jezus leeft! Hij is sterker dan alle hellemachten, als dood en duivel! Hij heeft ze allemaal bedwongen. Vrees niet!

Hoe zal het zijn, wanneer Hij dan zal verschijnen en ons zal toeroepen: “Ik ben het! Vrees niet!” Dan zullen we ineens aan het doel zijn – net als de leerlingen, van wie geschreven staat: “Toen wilden ze Hem aan boord nemen; en meteen was het schip aan de oever waar ze naartoe wilden varen.” (vgl. Johannes 6:21).

(uit een dienst van de stamapostel)

Woord van de maand

Een zaak van bewogenheid

(September 2019) Wie een gebed uitspreekt, wil iets in beweging brengen. Wanneer we God in ons gebed deelgenoot... [meer...]