Woord van de maand

Ontzet en opgetogen

Maart 2013

Ik zou eens terug willen blikken op het gebeuren rondom Goede Vrijdag en Pasen. Het raakt onze harten telkens opnieuw wanneer we ons bezighouden met de paasgeschiedenis en de gebeurtenissen die destijds plaatsvonden. Je kan je een beetje verplaatsen in de situatie van de mensen die er toen bij betrokken waren. Hoe zullen de vrouwen zich gevoeld hebben toen ze bij het graf kwamen? En de volslagen verraste leerlingen, toen de vrouwen hun de boodschap brachten van de opstanding?

Er staat geschreven dat de vrouwen haastig het graf verlieten, ontzet en opgetogen. Ontzet en opgetogen - dat past op het eerste gezicht helemaal niet bij elkaar! Maar toch kan je je er iets bij voorstellen. Ze waren in tweestrijd, ze konden de gebeurtenissen nog niet helemaal plaatsen. Het is begrijpbaar dat ze heel verschillende gevoelens hebben gehad.

Ontzetting zal opgekomen zijn omdat de vrouwen nog niet direct begrepen wat er was gebeurd. Hun Heer en Meester was een vreselijke dood, de dood van een misdadiger, gestorven, Hij was verlaten door de hele wereld en zelfs door God. Diepe verslagenheid maakte zich van de leerlingen en de vrouwen meester. Drie dagen later kwamen - volgens het verslag van Matteüs - de beide vrouwen, Maria uit Magdala en een andere Maria, bij het graf. De steen die voor niemand was te verplaatsen, werd door een engel weggerold; het graf was leeg. De gezaghebbers hadden het graf namelijk laten bewaken, er een steen voorgeschoven en het verzegeld. De engel was de eerste die de beide vrouwen mededeelde dat de Heer was opgestaan. Nu maakte de ontzetting over de onverwachte gebeurtenissen plaats voor opgetogenheid over de opstanding van de Heer. Toen kwam de Opgestane zelf hun tegemoet en zond hen naar de leerlingen om de boodschap door te geven.

De bewakers hadden de joodse hogepriesters verteld dat het graf leeg was. Zij verspreidden daarop het gerucht dat de leerlingen van Jezus het lichaam van hun Heer hadden gestolen. Er waren destijds dus al gedachten van twijfel, van ongeloof - men zocht andere verklaringen voor de gebeurtenissen rondom Pasen.

In de huidige tijd zijn die vragen er ook. De mens is gewend over alles na te denken. Dat is ook goed, want anders was er geen vooruitgang in de wetenschap, geen medische hulp, geen ontwikkeling van jonge mensen op school, op een werkplaats of aan een universiteit. Het navragen stopt echter niet bij Bijbelse gebeurtenissen, het stopt ook niet bij de opstanding. Ook de voorstelling van de natuurwetenschappen is present, dat een dode niet meer tot leven kan komen: opstandingen vinden niet plaats. Dat is een voorstelling die echter geen rekening houdt met het ingrijpen van God. Want de Bijbel getuigt duidelijk van het ingrijpen van God: Hij heeft Jezus Christus uit de dood opgewekt! Het spreekt vanzelf dat er niemand bij was toen de Heer is opgestaan; maar toch heeft Hij zich getoond, Hij werd gezien, wat in de Griekse brontaal van het Nieuwe Testament hetzelfde is: Hij heeft zich getoond, Hij werd gezien. Er is geen plaats voor gedachten van twijfel.

Nu mag echter in de huidige tijd de paasvreugde overheersen en de vredegroet van de Heer mag ook tegenwoordig weer levendig weerklinken: 'Ik wens jullie vrede!' Mogen alle harten worden vervuld met de vrede van de Heer en de vreugde van de opstanding!

(uit een dienst van de stamapostel)

Woord van de maand

De ware rijkdom

(April 2019) Met grote kracht, aldus meldt Lucas in Handelingen, getuigden de apostelen van de opstanding van de... [meer...]