Woord van de maand

Verlaat de wereld!

Mei 2012

Hemelvaart – een feest dat de harten aanraakt. De Heer beëindigde zijn aardse loop en werd ten hemel opgenomen vanuit de kring van Zijn Apostelen. Plotseling, zegt de Schrift, werd Hij voor hun ogen ten hemel opgenomen. Daar kwam ook meteen de verklaring uit de hemel: “Wat kijkt u omhoog? Deze Jezus zal wederkomen.” Daarmee was de weg naar de toekomst gewezen. Zo willen we het ook bewaren: We blijven niet staan bij het gebeuren van toen. Dit is veel meer een aanwijzing voor onze triomfale toekomst. Het Bijbelwoord is een aanwijzing voor ons: de Heer zal wederkomen. Wij wachten op deze gebeurtenis.

De Zoon Gods verklaarde eens heel kort, wat Zijn zending was: ”Ik ben van de Vader uitgegaan en in de wereld gekomen; ik verlaat de wereld weer en keer terug naar de Vader.”

Hij is uitgegaan van de Vader en in de wereld gekomen. Daarom kon Hij daarna ook weer terugkeren tot de Vader. Wat betekent het hier echter, wanneer de Zoon Gods gezegd heeft: “Ik verlaat de wereld weer.”? Hij bedoelde daarmee zeker de aardse omstandigheden; Hij heeft de aardse wereld verlaten en is weer teruggekeerd naar de Vader. Ik wil dat ook voor ons als een motto zien: wij willen de wereld verlaten. Maar, nu moet ik daar een verschil maken: niet zoals de Zoon Gods, dat kunnen we niet. In deze zin willen we de wereld verlaten: we willen het ongoddelijke wezen verlaten.

Wat betekent dat: de wereld verlaten? Het gaat daarbij niet om uiterlijke dingen, of dit doen of dat nalaten. Beslissend voor God is en blijft, wat in het hart leeft. Dan geldt het nu, het ongoddelijke wezen af te leggen, zodat we “hemelvaart” kunnen houden.

Nu rijst de vraag: wat is het ongoddelijke wezen? “Wereld”, ongoddelijk wezen is ten eerste, wanneer men afgoden naast God heeft. Het gebod geldt altijd nog, ook in de tegenwoordige

tijd: “Ik ben de Heer uw God; u zult geen andere goden naast Mij hebben.” Wat zijn dat voor afgoden? Ook in ons leven zijn er dingen, die de eerste plaats willen innemen en tot een levensdoel kunnen worden: veel interesses, veel neigingen, veel dingen, die men in het hart draagt en die voor iemand belangrijk zijn. We willen vermijden, dat we naast de Heer andere goden, soms afgoden hebben. Laten we Hem, de Heer, altijd op de voorgrond hebben. Laten we de wereld verlaten door afstand te houden van de afgoden en de Heer in het centrum van ons leven stellen. Ongoddelijk wezen is ook de hoogmoed van deze tijd, dat men meent, zijn leven te kunnen leiden zonder God. We willen onze hulpbehoevendheid erkennen, we willen altijd erkennen dat we genade nodig hebben. We willen er altijd op toezien dat we ons niet verheffen en menen, dat we groot zijn in de ogen van God. We verlaten de wereld, wanneer we deze hoogmoed geen kans geven. Een gelijksoortig kenmerk van deze tijd, die met wereld gelijk te schakelen is: dat men meent, dat men door zijn gedrag al een zekere aanspraak kan maken op het hemelrijk. Deze gedachte dat men meent alleen op eigen kracht te kunnen bouwen, dat men zich niet op de Heer verlaat, is een kenmerk dat met wereld valt te omschrijven. Dit kenmerk willen we verlaten en op de Heer vertrouwen.

Dat zijn kenmerken van de wereld: dat men afgoden heeft naast de Heer, dat men zich overgeeft aan de hoogmoed en meent, de Heer niet nodig te hebben, dat men alleen op de eigen kracht vertrouwt en het vertrouwen in de Heer opgeeft. Dat willen we verlaten. Moge de Heer Zijn genade schenken, dat het ons allen zal gelukken.

(uit een dienst van de Stamapostel)

Woord van de maand

Taal

(Juli 2019) De taal zegt veel over iemand. De manier waarop hij praat, de woorden die hij gebruikt, de manier... [meer...]