Woord van de maand

Christus centraal stellen!

Augustus 2011

Apostel Paulus schreef eens aan de Korintiërs: „En dat Hij voor allen is gestorven, opdat de levenden niet langer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem, die voor de levenden is gestorven en is opgewekt.“

De Apostel maakt hier een gevolgtrekking: wanneer dat zo is, dat de Heer voor ons is gestorven, dan moeten wij voor Hem leven. ‘Voor Hem leven’ betekent in mijn ogen: Christus centraal stellen! Christus centraal – dat moet geen loze kreet zijn, moet niet abstract blijven, dat moet in ons hart leven. Vandaag de dag is het gevaar groot, dat men Christus aan de kant zet. Waarom is dat zo moeilijk in de tegenwoordige tijd, Christus een centrale plaats geven? Ik geloof dat het daarom moeilijk is geworden, omdat onze maatschappelijke omgeving ons daarin niet steunt. Het gaat veel eerder de andere kant op. Maar wij moeten voor onszelf waakzaam zijn en Christus een centrale plaats geven en niet ergens een plaats aan de zijlijn geven.

Wat wil dat zeggen: Christus een plaats aan de zijlijn geven? Men duwt Hem naar de kant, wanneer men geen tijd heeft voor de Heer. Dat is toch vaak zo in het leven: wij hebben onze strijd, wij moeten van alles doen en hebben dan geen tijd voor de Heer. Zo duwt men Hem naar de kant. Vanzelfsprekend moeten wij voor het natuurlijke zorgen, dat is alles goed en wel. Maar, laten we eens diep in ons binnenste kijken: zou er niet toch, als wij werkelijk zouden willen, meer tijd voor de Heer kunnen overblijven?

Het tweede waardoor men de Heer naar de kant duwt is, wanneer er geen vreugde in de Heer is. Dat is een gevaar van deze tijd. Ik denk daarbij aan de jonge mensen, die nog vele plannen hebben en vol in het leven staan en met Jan en alleman vriendschap sluiten. Ik raad hun aan om daar voorzichtig in te zijn: dat alles mag ons niet beheersen. De vreugde aan de Heer moet ons in beslag nemen, die moet centraal staan. Dat is niet iets, wat ons in de schoot geworpen wordt, dat moet men in de loop van de tijd ervaren, men moet ervaren, dat de vreugde aan de Heer ons leven verrijkt.

Wanneer men geen tijd voor de Heer heeft, geen vreugde aan de Heer heeft, dan heeft men ook geen hoop op de Heer – dat is de derde mogelijkheid om de Heer naar de kant te duwen. Men hoopt niet meer op het ingrijpen van God, men hoopt niet meer op de dag des Heren, de hoop wordt een randverschijnsel in het leven. Niet de Heer naar de kant duwen, maar centraal stellen. Hoe doe je dat?

Wij moeten tijd voor de Heer vrij maken, dat is het belangrijkste. Wanneer men druk met het dagelijkse werk is, druk met van alles en nog wat, dan moet men hier tijd voor inruimen. De vreugde aan de Heer lijdt ook vaak schade. Daar word ik net zo min tegen beschermd als ieder ander. De vreugde mogen wij ons niet laten roven. De vreugde aan de Heer moet ontwikkeld worden in elk opzicht: in het gezin, in de gemeente, in het werk van God moeten wij ertoe bijdragen dat er vreugde is. Wanneer er tijd voor de Heer en vreugde aan de Heer is, dan hebben wij ook hoop op de Heer. Dan ervaren wij Hem ook. Dan zal Hij ons bijstaan en ons naar de voleinding leiden. Zo moeten wij ons ervan bewustzijn dat de Heer voor ons is gestorven, dat moet ons leven vormen en onze bestemming zijn. Dan duwen wij de Heer niet naar de kant, maar plaatsen Hem in het middelpunt.

(uit een dienst van de Stamapostel)

Woord van de maand

Taal

(Juli 2019) De taal zegt veel over iemand. De manier waarop hij praat, de woorden die hij gebruikt, de manier... [meer...]