Woord van de maand

De liefde ondergaat men!

Juli 2011

Toen Apostel Paulus zijn afscheidstoespraak voor de oudsten van Efeze hield, haalde hij tot slot een woord van de Heer aan: “ Geven maakt gelukkiger dan ontvangen”. Aansluitend staat er, dat Paulus neerknielde en met alle aanwezigen bad; daarna was er een hartelijk afscheid.

Het hier aangehaalde woord van de Heer: “Geven maakt gelukkiger dan ontvangen’ is niet terug te vinden in de Evangeliën. Apostel Paulus grijpt blijkbaar terug op andere bronnen, mogelijkerwijs op de mondelinge overlevering van een uitspraak van Jezus. Dit woord van Jezus heeft voor mij twee zwaartepunten: aan de ene kant willen we aandacht hebben voor de zwakken en aan de andere kant willen we hen iets geven, zodat ze hun zwakheden in de loop van de tijd kunnen afleggen.

We betrekken dit woord op het geestelijke: ik denk in het bijzonder aan zwakte in het geloof. We willen hen tegemoettreden in de kracht van het geloof.  Bovendien richt ik mijn blik op diegenen, die zonder hoop zijn. In hen willen we de hoop beleven. Daarbij moet duidelijk de boodschap gebracht worden: het blijft niet zo! De dag des Heren komt beslist!

Zo kunnen we nieuwe hoop scheppen.

Daarbij richt ik mijn blik op de moedelozen. We willen door ons voorbeeld moed geven en door het gemeenschappelijke gebed die bemoedigen, bij wie de moed gezonken is. Ook denk ik aan de onverschilligen. Daarmee bedoel ik dezulken, die nauwelijks deelnemen aan het gemeenteleven - om welke redenen dan ook - aan de rand staan. Het zal een doelstelling van ons zijn, hen innerlijk te bereiken - hetzij dat we ze door een woord vreugde bereiden, hetzij dat we hen door echte deelname aan hun zorgen aanraken. Bij alles geldt voor ons: de liefde van Christus moet onmiddellijk voelbaar zijn.

Ik herinner in dit verband aan het woord van de Heer: “Heb je vijanden lief….., alleen dan zijn jullie werkelijk kinderen van je Vader in de hemel.” De Heer onderstreept deze uitspraak nog, door er aan toe te voegen: “Is het een verdienste als je liefhebt wie jou liefheeft?  Doen de tollenaars niet net zo?” Dat geeft ons – ambtsdragers, broeders en zusters een bijzondere verplichting: wanneer wij ook de vijanden met liefde behandelen, hoeveel te meer moeten we broeders en zusters aannemen, die zich wat van de gemeente vervreemd hebben of er zelfs afwijzend tegenover staan.

Ten tijde van de Heer lieten in het bijzonder de Farizeeërs zich zien, die zich scherp afzetten tegen de zondaars en de tollenaars. Dat kwam voor een deel voort uit het denken in het Oude Verbond: de Farizeeërs wilden de wetten van het Oude Testament bijzonder streng aanhouden, om zo het welgevallen van God tot zich te trekken. Tegenover deze houding zegt de Heer: “Heb je vijanden lief!” Dat is een heel andere insteek: degenen, waar we moeite mee hebben en ons misschien zelfs afwijzen, willen we juist niet buitensluiten. We willen ze aannemen en hun bijzonder toewijding schenken.

De liefde tot de vijanden is een heel bijzondere, een teken van de liefde uit Jezus, die de liefde tot de naaste overstijgt.

(uit een dienst van de Stamapostel)

Woord van de maand

Taal

(Juli 2019) De taal zegt veel over iemand. De manier waarop hij praat, de woorden die hij gebruikt, de manier... [meer...]