Woord van de maand

Herinneren – opwekken – levend houden

Mei 2011

Wanneer we de brieven van de Apostelen in het Nieuwe Testament lezen, komen we tot de verbazingwekkende ontdekking, dat in de tijd van de eerste Apostelen al gesproken werd over het bewaren, levend houden en herinneren van belangrijke geloofswaarden en inzichten. Wanneer we bedenken, dat deze brieven nog maar korte tijd na Jezus’ leven geschreven zijn – op een bepaalde plaats schrijft Apostel Paulus, dat de meeste ooggetuigen van de opstanding nog leefden – dan verbaast het ons, welke gevaren er zich in de jonge gemeenten klaarblijkelijk al na heel korte tijd voordeden. Fundamentele geloofswaarden dreigden aan betekenis te verliezen, verdwenen bij menigeen uit het bewustzijn of werden eenvoudigweg door andere dingen overschaduwd.

Hoe zou het anders te verklaren zijn, dat de Apostelen zich op bijna bezwerende toon tot de gemeenten wendden met formuleringen als: „Ik herinner u echter, lieve broeders …“ „Ik blijf het echter belangrijk vinden … jullie op te wekken en te herinneren …“ „Dit is nu de tweede brief … waarin ik … jullie herinner …“? Daar was het heel duidelijk dat gevaar dreigde en – zoals men het vandaag zou zeggen – de noodzaak aanwezig was om in te grijpen: de beslissende geloofswaarden moesten levend gehouden worden, weer opgewekt en weer tot het bewustzijn geroepen worden.

Van het begin af aan behoorde het dus tot de opdracht van de Apostelen om levend te houden wat niet mocht inslapen, en weer op te wekken wat hier en daar ingeslapen was. Zou dat voor de hedendaagse Apostelen niet in nog veel grotere mate gelden?

Ook ik, als Stamapostel, erken dat het mijn opdracht is om het goddelijke in de gemeenten over de hele wereld levend te houden of – indien nodig – ook weer op te wekken. Wij allen hebben de ervaring, dat men in de loop van de tijd eens moe wordt. In het geloof kan men ook moe worden – dan moet het geloof weer opgewekt, van nieuw leven voorzien worden.

Af en toe hoor ik van jonge mensen, dat zij de lieve God nog niet echt ervaren hebben. Ik raad hen in zulke gevallen aan om eens heel bewust naar het geloof te leven – werkelijk door en door nieuw-apostolisch – dan krijgen ze geloofservaringen en die wekken het geloof weer tot nieuw leven.

En wat is er met de ouderen, bij wie het geloof hier en daar ook weer opgewekt moet worden? Herinner u toch al datgene, wat u allemaal door het geloof ervaren hebt! Tel die genadegaven en haal weer naar boven, wat in de loop der jaren een beetje ondergesneeuwd is – laat het weer levend worden in de herinnering, opdat het u weer tot zegen kan dienen.

De hoop op de dag des Heren – hoe gemakkelijk kan die naar de achtergrond verdrongen worden, hoe snel kan die inslapen! Ja, de hoop op de dag des Heren kan door de zorgen van het leven verstikken.

Zeker – niet elke dag is de hoop even zichtbaar en levend; wij mensen zijn nu eenmaal aan schommelingen onderhevig. Maar het wordt gevaarlijk wanneer de hoop vervaagt, want die is maar heel moeilijk weer op te wekken. Laat het toch niet zo ver komen: de hoop op de dag des Heren moet levend blijven en mag niet door iets anders afgedekt worden – dat is de voornaamste wens van de Apostelen in onze tijd.                           

(uit diensten van de Stamapostel)