Woord van de maand

Blijvende dankbaarheid

Oktober 2009

Wij vieren dankdag voor de oogst en zijn dankbaar voor het behoud van het natuurlijke en geestelijke leven. Omdat er in de tijd waarin wij leven niet veel mensen meer zijn die door hun beroep direct afhankelijk zijn van de oogst, verschuift de betekenis van de dankdag. Wij danken niet alleen voor de resultaten van de oogst, maar voor alle gaven, die de Heer ons in Zijn goedheid geeft. Wij kijken daarbij in het bijzonder naar de schepping en loven en prijzen God als de Schepper. De erkenning, dat het werk van onze handen niet vanzelfsprekend is en dat wij voor ons welzijn in de grond van de zaak zelf niets kunnen, wordt vaak vergeten; alles is genade van God.

De psalmist zegt op een bepaalde plaats: “Ik wil U loven omdat U antwoordde en mij de overwinning gaf.” Dat is relatie tot God, die dankbaarheid oproept, dank voor hulp in natuurlijke dingen. Wanneer wij ervaren wat het effect is van de hulp van God, dat Hij leidt uit moeilijke en bittere omstandigheden, dan is dat een bijzondere reden tot dankbaarheid. Maar het wordt naar een geestelijk niveau getild, als Apostel Paulus schrijft: “God zij gedankt, dat Hij ons, die één zijn met Christus, in Zijn triomftocht meevoert.” Dan gaat het niet meer over het natuurlijke, dan gaat het over Christus en het eeuwige geluk.

Maar de dankbaarheid moet wel blijvend zijn. En dat is mijn zorg vandaag de dag! Wij zijn allemaal dankbaar, maar hoe snel verdwijnt die weer naar de achtergrond en zijn wij weer bezig met natuurlijke dingen. Als kinderen dankbaar zijn voor een cadeautje, dan geeft hun dat een overweldigend gevoel. Maar al na een uur kan het er heel anders uitzien. Dan is de dankbaarheid menigmaal al verdwenen.

Wij worden opgeroepen tot een blijvende dankbaarheid!

Duurzame, blijvende dankbaarheid is iets, dat de Heer bevalt en dat ons moet onderscheiden. Een voorbeeld kan dit duidelijk maken. Er zijn vele onderwerpen die het openbare bewustzijn bezig houden. Daar dragen de media toe bij. Ik denk aan begrippen als “kooldioxide-uitstoot” of “klimaatcatastrofe”. Daarover heeft zich jaren geleden nauwelijks iemand gedachten gemaakt en vandaag spreekt iedereen erover. Daar zit de zorg achter: wat zal de toekomst brengen? Vaak wordt dienaangaande over duurzaamheid gesproken, zodat projecten, die helpen om de opwarming van de aarde en de klimaatverandering binnen de grenzen te houden, blijvend zullen zijn en niet slechts een strovuurtje.

Wanneer de dankbaarheid onder onze aandacht gebracht wordt, dan worden wij ertoe opgeroepen om blijvend dankbaar te zijn, niet zomaar een ogenblik dankbaar te zijn en vervolgens over te gaan tot de dingen van de dag, maar ook achteraf te kunnen danken, zoals die ene melaatse, die als enige van de tien melaatsen omkeerde om de Heer te bedanken. Dankbaarheid dus niet alleen op de dankdag voor de oogst en voor een enkel moment, maar duurzaam in de toekomst, want onze toekomst is bij de Heer.

(Uit een dienst van de Stamapostel)

Woord van de maand

Christus maakt vrij!

(Januari 2020) Geliefde broeders en zusters, Hopelijk kunt u terugkijken op een goed jaar! Het is mijn wens dat u... [meer...]