Woord van de maand

Een besluit nemen

December 2007

De heilige Schrift bericht, dat Jezus na Zijn geboorte in de tempel gebracht werd, waar de nieuwgeborene aan de Heer aangeboden moest worden. Zo schreef de wet van Mozes het voor. Onder het Joodse volk waren er enkelen, die dit ook zeer waardeerden. Dan is er bij voorbeeld de rede van Simeon. Hij erkende in het Kind de beloofde Messias, de Heiland, en bracht dat in prachtige woorden tot uitdrukking. Hij zei ook: „Weet wel, dat velen in Israël door Hem ten val zullen komen of juist zullen opstaan. Hij zal een teken zijn, dat betwist wordt“ (Luk.2:34). Daar wordt niet gesproken over bijzondere glans of glorie, maar van de aanwijzing: waar Gods Zoon komt, waar Hij in opdracht van Zijn Vader verschijnt, daar moet  een besluit genomen worden, daar moet men zijn standpunt bepalen.

Later heeft Gods Zoon het steeds weer benadrukt, dat het nodig is om een beslissing te nemen. Hij is gesteld tot een val en tot een opstanding voor velen – en inderdaad: door Hem zijn verscheidene mensen ten val gekomen – zij hebben Hem afgewezen of zijn Hem niet nagevolgd. Anderen hebben zich zelfs aan Hem geërgerd. Maar er waren er ook, die zich naar Hem gericht hebben, in naar Hem opzien, Hem vereren, wat zaligheid en vreugde tot gevolg had.

Zo is het ook vandaag. Waar Gods Zoon werkt, moet een besluit genomen worden. En dat kan men niet alleen maar één keer doen, zoals bij de Confirmatie, alsof dat dan voor altijd zou zijn afgehandeld. Nee, er moeten steeds weer beslissingen genomen worden. Gods Zoon verwacht en verlangt besluiten.

Ik ga nog verder: waar het apostelambt werkt, waar de gaven, die uit Jezus Christus afkomstig zijn, openbaar komen, daar moet men besluiten nemen. Is men het daarmee eens, stelt men zich daar in geloven op in of vinden wij dat lastig? Een tussenweg, die wij eigenlijk graag zouden willen gaan, bestaat voor God niet, die is er niet.

Mijn Kerstboodschap is dit: laten wij opnieuw een besluit nemen en in ons hart een standpunt innemen: is het evangelie voor ons een kracht, is het in ons leven richtinggevend – of is het slechts een randverschijnsel?

Waar Gods Zoon destijds naar voren trad, daar ontstond al snel tegenspraak. Hij is een teken, dat tegengesproken wordt. Waar Hij zich openbaarde als Gods Zoon, kwam direct de tegenspraak op. Wanneer Hij zonden vergaf, hebben velen zich afgevraagd waar Hij de moed daartoe vandaan haalde: hoe kan deze mens zonden vergeven?

Ook dat is nu niet anders: waar de goddelijke gaven aangeboden worden, waar Gods woord hoorbaar en de genade toegankelijk gemaakt worden, daar is ook tegenspraak. Simeon drukte het duidelijk uit: Jezus Christus is een teken, dat wedersproken wordt. Dat wordt niet eens als een mogelijkheid voorgesteld – daar zou tegenspraak kunnen voorkomen – nee, als een onomstotelijk feit: daar komt tegenspraak! Dat moet ons dus ook niet storen.

In deze tijd zou men graag van alles over het leven van de Zoon van God willen uitzoeken, willen weten wat destijds in werkelijkheid allemaal gebeurd is. Dat is niet verwerpelijk, maar blijft uiteindelijk een vraag van het geloof. Wetenschappelijk gezien kan men Gods Zoon niet geheel doorgronden en stoot altijd weer ergens op een grens. En dan staat daar weer die vraag: wilt u vóór of tegen Hem besluiten? Daar komt niemand aan voorbij.

Laten wij een besluit nemen!

(Uit een dienst van de Stamapostel)

 

Veel vrede en vreugde in de komende Advents- en Kerstdagen wenst u de Nieuw-Apostolische Kerk Internationaal.