Woord van de maand

God loven en prijzen

Oktober 2006

In de Psalmen is vaak sprake van loven. Ik denk aan het woord: “Prijs de Heer, mijn ziel, vergeet niet één van zijn weldaden.” (Psalmen 103).  Wanneer kinderen op school goede resultaten behalen, dan zullen zij door hun ouders worden geprezen. Als wij om die reden – geprezen te worden voor goede resultaten – de lieve God zouden loven, zou dat wel erg pover zijn. God te loven, Hem te prijzen ligt op een hoger niveau.

Ik zie drie bestanddelen die leiden tot het loven en prijzen van God. Ten eerste betekent het dankbaarheid. Men kan God niet roemen wanneer men ook niet dankbaar is. Ten tweede betekent het God te aanbidden: God aanbiddend loven en prijzen in Zijn almacht en grootte en Majesteit. En ten derde moet men – wil men eerbiedig zijn – de lof ook belijden. Men kan niet altijd slechts “in de stille binnenkamer”, voor zichzelf loven; dat is niet het ware loven van God. Maar men moet de lofprijzing van God ook naar buiten toe bekennen en zeggen, dat men de Eeuwige eert en voor zijn goedheid en voor alles wat Hij voor ons doet, dankt. Misschien schieten wij daar nog menigmaal in tekort, omdat we dat te weinig naar buiten toe bekennen.

Dan gaat de Psalmist verder: “…vergeet niet één van zijn weldaden.” Wij zijn erg vergeetachtig; snel is voorbij wat men meegemaakt heeft. Ik denk aan het volk van Israël. Het heeft zelfs geweldige wonderen beleefd, was door de Schelfzee getrokken, had ervaren, dat de Egyptenaren verslagen werden – en enkele dagen later was dat allemaal al vergeten! Toen jammerden de Israëlieten alweer omdat er niet genoeg te drinken was en niet genoeg te eten. Tenslotte zeiden ze: “Ach, had de Heer ons maar laten sterven in Egypte!” Dan waren al die moeilijkheden, alles wat ze in Egypte aan onderdrukking en leed, aan verdriet en zorgen moesten meemaken, weggewist. Tegenwoordig zou men zeggen: het goede hebben ze verdrongen. – Wij zijn als mensen heel vergeetachtig. Daarom willen we, als het om de lofprijzing van God gaat, er steeds weer denken wat God voor goeds gedaan heeft!

Nu is het de tijd om voor de oogst te danken. In dit verband zou ik eens in herinnering willen roepen dat dankbaarheid hoort bij het loven van God. Dat is niet een zaak waar men één keer per jaar, met Dankdag voor de oogst aan moet denken, want dankbaarheid is de algemene stemming en basis van ons gelovig hart. Zij hangt niet af van uiterlijke omstandigheden die de dankbaarheid verminderen, zoals menigeen zou kunnen tegenwerpen. Ik heb vele godskinderen leren kennen die in bittere, moeilijke omstandigheden leven en die desondanks de dankbaarheid bewaard hebben. Anderzijds zijn er ook, die het heel goed gaat en nochtans ontevreden zijn en geen dankbaarheid tonen. Moge een dankbare gezindheid altijd in ons bewaard blijven. Wij moeten er ons voor inspannen aan deze grondtoon van dankbaarheid vast te houden. Laat ons dankbaar God loven en prijzen.

(Uit een dienst van de Stamapostel)

Woord van de maand

Wij zijn er voor jullie!

(Juni 2019) Onlangs hebben in veel gemeenten jonge christenen hun confirmatiegelofte afgelegd en de zegen van... [meer...]