Woord van de maand

Vertrouwen - weg ten zegen

Mei 2006

Jaar na jaar wachten wij met onveranderd geduld op de wederkomst van Gods Zoon. Waarom zouden we daarin versagen? Daar is geen plausibele reden voor. De belofte van de Heer staat nog altijd overeind: Hij zal weerkomen om de Zijnen tot zich te nemen. Daar kunnen we op vertrouwen.

Ik heb vaak innerlijk aangevoeld hoe belangrijk het is dat we vertrouwen hebben - vertrouwen in de Heer, vertrouwen in zijn leiding en ook - dat is niet van elkaar te scheiden - in de broeders die ons tot zegen zijn gegeven. Laten wij ons vertrouwen toch niet wegwerpen, want - zo staat het in de bijbel-  dat heeft een grote beloning.

Velen zijn hierop stukgelopen. Waarom? Omdat ze niet genoeg vertrouwen hadden. Ik denk aan het volk Israël, dat in veel omstandigheden blijk gaf  weinig vertrouwen te hebben. En inderdaad, de tocht door de woestijn was een unieke beproeving van hun vertrouwen in de Heer. Wat hebben ze gejammerd toen het moeilijk werd! Ze hebben zelfs Mozes aangevallen. Het was ook heus niet gemakkelijk voor hen, daar ben ik van overtuigd. Maar al dat geklaag heeft hen ook niet verder gebracht. Telkens moest de Heer ingrijpen, maar daardoor heeft Hij laten merken dat het volk Israël zich onvoorwaardelijk op Hem kon verlaten. En toch hadden ze vaak zo weinig vertrouwen...

Door het in deze tijd te plaatsen, kunnen we daaraan afmeten wat vertrouwen betekent. Wie jammert en klaagt, zal zich toch eens moeten afvragen: Heb ik genoeg vertrouwen?

Als men niet tevreden is met de goddelijke leiding, dan is dat eveneens een kwestie van  vertrouwen. Laten we toch gewoon alles in Gods hand leggen. Hij weet immers overal van! Hoe meer wij Hem zonder voorbehoud, onvoorwaardelijk vertrouwen, hoe meer Hij ons zegent. Dat is dus de weg ten zegen!

Ik denk aan de jongeren die zich aan het woord van de Heer ergerden, omdat ze Zijn vlees moesten eten en Zijn bloed drinken. Velen keerden zich van Hem af. Wat was de reden dat zij van de Heer weggingen? Gebrek aan vertrouwen! Hadden ze dat wel gehad, dan zouden ze zich tot Hem hebben gewend, om inzicht hebben gebeden en ook verder hebben geprobeerd te begrijpen wat Hij openbaarde. Maar het ontbrak hun aan dit vertrouwen, zij zijn hun eigen wegen gegaan.

Ook de Emmaüsgangers, die hun eigen gedachten en voorstellingen van Jezus' opdracht hadden, ontbrak het aan vertrouwen. "Wij hoopten immers dat Hij Israël zou verlossen", zo spraken zij. En hulpeloos als ze in deze toestand waren, keerden ze om en gingen weg uit Jeruzalem; zij gingen hun eigen weg. Het is alleen aan de genade van de Heer te danken dat ze stilhielden en terug werden geleid. 

Wie vertrouwen in de Heer heeft, kan moedig zijn; want hij weet dat hij wordt gesteund en dat de geweldige kracht van God achter hem staat. Wie vertrouwen heeft, kan boven al de verschillende dingen staan die op hem afkomen. Ik kan niemand beloven dat in het leven alles vlot en zonder ongemakken zal verlopen, dat we iedere dag even fortuinlijk zijn. Dat is mijn opdracht niet. Het is ook niet wat de Heer met ons van plan is. Hij wil ons immers voorbereiden op de eeuwigheid. Het komt er daarbij op aan dat we ons vertrouwen steeds weer laten versterken en het ook bewijzen. We doen dat door zelfs in moeilijke omstandigheden, wanneer veel dingen niet gaan zoals ons goeddunkt, rustig en vol vertrouwen te reageren. Wij zijn toch in Gods hand! Ik weet het, dat is gemakkelijk gezegd, we moeten het doorleven. Het is echter een kwestie van vertrouwen. Laten we dit vertrouwen niet wegwerpen! Vertrouwen brengt ons zegen en hulp van de Heer. 

(Uit een dienst van de Stamapostel)

Woord van de maand

Taal

(Juli 2019) De taal zegt veel over iemand. De manier waarop hij praat, de woorden die hij gebruikt, de manier... [meer...]